infolinia
czynna
801 000 277

SDT - czyli choroby przenoszone drogą płciową. Warto przeczytać i warto się zbadać

Podstawowe badania pod kątem chorób, przenoszonych drogą płciową - kto powinien się przebadać? Wiadomo już, że każda seksualnie aktywna osoba - ale szczególnie ważne, by poddały się badaniom osoby, które:

- właśnie zaczynają nowe związki,

- podejmują wspólnie z partnerem decyzję o uprawianiu seksu bez prezerwatyw,

- są w związkach otwartych, w których akceptuje się seks z osobami trzecimi,

- zostały zdradzone przez stałego partnera,

- mają wielu partnerów lub wdają się w seksualne przygody,

- uprawiają seks analny,

- zauważyły u siebie symptomy, które mogą świadczyć o chorobie wenerycznej.

Bezpieczne są tylko te osoby, które są w wieloletnich, monogamicznych związkach, opartych na wierności i seksualnej wyłączności - i które na początku związku się przebadały (obie strony!). Jednak uwaga: nawet, jeśli twój związek jest wieloletni, wyłączny i monogamiczny, ale na początku nie poddaliście się testom – zróbcie to teraz. Nie szkodzi, że od lat sypiacie tylko ze sobą i żadne z was nie ma objawów choroby. Tu właśnie tkwi sedno problemu: niektóre STD mogą przez kata nie dawać objawów! Tak jest choćby w przypadku chlamydii: spory odsetek jej przypadków przebiega całkowicie bezobjawowo, aż… okazuje się, że kobieta nie może zajść w ciążę, bo chlamydia spowodowała w jej organizmie takie zmiany, które uniemożliwiają zapłodnienie. Zrobienie testu, takiego jak SEX PAKIET, jest jedynym sposobem uzyskania pewności co do swego zdrowia.

Drogie Mamy!

Bardzo ważne jest zrobienie badania pod kątem chorób, przenoszonych drogą płciową, jeśli planujecie zostać rodzicami. Nie tylko ze względu na ewentualne problemy z zapłodnieniem, ale dla dobra dziecka. Przyszła mama powinna przebadać się przed zajściem w ciążę i powtórzyć test, zanim dziecko się urodzi. Niektóre STD mogą wywierać wpływ na nienarodzone dziecko i zakłócać rozwój płodu (do takich chorób należy nawet „zwykła” opryszczka). Zdarzają się też przypadki narodzin dzieci, obarczonych wrodzoną postacią kiły!

Pod tym linkiem znajdziesz artykuł, nawiązujący do zjawiska wrodzonej kiły u noworodków oraz rosnącej częstotliwości występowania chorób wenerycznych..

Badanie

Najważniejsze choroby, przenoszone drogą płciową, bada się za pomocą testów z krwi. Test z krwi pomaga wykluczyć lub potwierdzić chlamydię, zapalenie wątroby, opryszczkę, kiłę czy HIV. Badanie warto uzupełnić o test pod kątem wirusa HPV – ten test jednak możesz zrobić np. u ginekologa, wymaga on bowiem pobrania wymazu z szyjki macicy. Czasem badania warto powtórzyć. Przykładowo, infekcję wirusem HIV można wykryć dopiero kilka tygodni po zarażeniu; i choć badanie, wykonane 2 – 3 tygodnie po ryzykownym zbliżeniu nic nie wykazało, powtórzone po kolejnych 3 – 4 tygodniach już może dać inny wynik. Pozostałe STD da się wykryć już po 2 – 3 tygodniach od zarażenia.

Choroby i objawy

Częste objawy chorób, przenoszonych drogą płciową, obejmują wysypki, zaczerwienienia, ból podczas seksu lub oddawania moczu, owrzodzenia, pęcherzyki i krostki w okolicy narządów płciowych lub na samych narządach czy zmienione wydzieliny (z penisa lub pochwy). Warto jednak pamiętać, że wiele chorób nie daje żadnych objawów – tak może być w przypadku kiły, HIV, chlamydii czy wirusa zapalenia wątroby. Jeśli się nie przetestujesz i nie będziesz wiedzieć o zakażeniu, grożą ci długofalowe skutki STD, obejmujące niepłodność, niektóre rodzaje nowotworów (np. raka szyjki macicy czy jamy ustnej), marskość wątroby czy trwałe upośledzenie odporności.

Leczenie

Terapia zależy od tego, z jakim rodzajem choroby przyszło ci się zmagać. Generalnie, STD można podzielić na choroby wirusowe (opryszczka, HIV, zapalenie wątroby) i choroby bakteryjne (kiła, chlamydia). Choroby bakteryjne można dość szybko zwalczyć za pomocą antybiotyków (np. w przypadku kiły, antybiotykiem z wyboru jest penicylina). Gorzej z infekcjami wirusowymi: na nie, w większości przypadków, nie ma lekarstwa. Raz zarażeni wirusem opryszczki, możemy cierpieć na skutki infekcji już do końca życia (na szczęście, najbardziej bolesny jest pierwszy rzut choroby, kolejne są mniej dokuczliwe). Leki antywirusowe powstrzymują wprawdzie pojawianie się opryszczkowych zmian – ale tylko tak długo, jak długo je zażywasz. Jak tylko je odstawisz, zmiany znów mogą się pojawić. Wiele osób ma jednak – na szczęście! –na tyle silne układy odpornościowe, że, choć noszą w sobie wirusa opryszczki, nie miewają opryszczkowych wysypów i zmian. Wciąż mogą jednak „podarować” wirusa seksualnym partnerom – a ci mogą mieć mniej szczęścia i regularnie cierpieć z powodu pęcherzyków na narządach płciowych. Są też sposoby, pozwalające zwalczyć niektóre typy wirusów (np. z wisusem zapalenia wątroby medycyny radzi sobie coraz lepiej) lub na tyle skutecznie zatrzymać ich namnażanie, że choroba się nie rozwija. Tak jest w przypadku infekcji HIV: można zatrzymać infekcję tak, że nie rozwinie się w pełną postać AIDS. Jednak by tak się stało, leczenie trzeba zacząć jak najwcześniej, zanim infekcja HIV zdąży przerodzić się w AIDS lub zanim wirus zapalenia wątroby typu C zdąży doprowadzić do zmian w wątrobie. Dlatego warto się badać zawsze, jeśli masz jakiekolwiek powody podejrzewać, że kontakt seksualny był ryzykowny. Dzięki jednemu ukłuciu ratujesz swoje zdrowie, a być może i życie.

Chcesz wiedzieć więcej o tym, dlaczego choroby weneryczne tak licznie wracają? Przeczytaj ten tekst: Strzeż intymnego zdrowia!

Jedną z najgroźniejszych i – niestety – często występujących chorób jest kiła. Oto krótki przewodnik po tej chorobie, obejmujący drogi zarażenia, objawy i sposoby leczenia: Kiła – jak ją rozpoznać.

Czy podczas seksu oralnego też można się zarazić chorobą, przenoszoną drogą płciową? Jeśli chcesz poznać odpowiedź na to pytanie, przeczytaj: Seks oralny – czy jest bezpieczny?

Więcej informacji o chorobach wenerycznych? Przeczytaj: Nie tylko AIDS

Ta strona korzysta z plików cookies. Sprawdź naszą politykę prywatności żeby dowiedzieć się więcej.

Akceptuję