LDH (dehydrogenaza mleczanowa)

Badanie LDH (dehydrogenaza mleczanowa) polega na oznaczeniu aktywności enzymu obecnego w niemal wszystkich komórkach organizmu. Jest to ważny parametr diagnostyczny, który pomaga wykryć uszkodzenia tkanek, stany zapalne oraz niektóre choroby, w tym choroby wątroby, niedokrwistości czy nowotwory.

LDH bierze udział w przemianach energetycznych komórek, dlatego jego największe stężenia występują w tkankach o wysokim metabolizmie - m.in. w sercu, mięśniach, wątrobie, mózgu oraz krwinkach czerwonych. W warunkach prawidłowych do krwi trafiają jedynie niewielkie ilości tego enzymu. Wzrost poziomu LDH najczęściej oznacza uszkodzenie komórek i uwolnienie enzymu do krwiobiegu.

Jak przygotować się do badania LDH?

Badanie LDH nie wymaga szczególnego przygotowania:

• nie trzeba być na czczo (chyba że lekarz zaleci inaczej),
• można je wykonać o dowolnej porze dnia,
• należy poinformować lekarza o przyjmowanych lekach.

Kiedy warto wykonać badanie LDH?

Oznaczenie LDH zaleca się w przypadku:

• podejrzenia chorób wątroby,
• diagnostyki niedokrwistości (szczególnie hemolitycznej),
• różnicowania przyczyn żółtaczki,
• podejrzenia chorób nowotworowych (np. chłoniaków, białaczek),
• oceny uszkodzeń mięśni lub narządów,
• monitorowania przebiegu leczenia (np. onkologicznego).

Co oznacza podwyższone LDH?

Podwyższone LDH jest sygnałem, że w organizmie może dochodzić do uszkodzenia komórek. Może towarzyszyć wielu stanom, m.in.:

• chorobom wątroby (np. zapalenie, uszkodzenia toksyczne),
• anemii hemolitycznej i megaloblastycznej,
• chorobom serca i mięśni,
• zatorowości płucnej,
• chorobom nerek,
• infekcjom i chorobom zapalnym,
• nowotworom (zarówno krwi, jak i litym).

Warto podkreślić, że LDH nie jest badaniem swoistym - jego wzrost nie wskazuje jednoznacznie na konkretną chorobę, lecz wymaga dalszej diagnostyki.

Co może zafałszować wynik LDH?

Na wynik badania LDH mogą wpływać:

• hemoliza próbki (uszkodzenie krwinek podczas pobrania),
• zbyt długie przechowywanie krwi przed analizą,
• niektóre leki (np. steroidy, salicylany, paracetamol),
• intensywny wysiłek fizyczny przed badaniem.

LDH a izoenzymy - co warto wiedzieć?

LDH występuje w pięciu formach (izoenzymach LDH1-LDH5), które różnią się miejscem występowania:

• LDH1 i LDH2 - głównie serce,
• LDH3 - płuca,
• LDH4 - nerki, trzustka, łożysko,
• LDH5 - wątroba i mięśnie.

Analiza izoenzymów może pomóc lekarzowi ustalić źródło uszkodzenia tkanek.

Objawy, które mogą skłonić do badania LDH

Warto rozważyć badanie LDH, jeśli występują:

• objawy chorób wątroby (żółtaczka, ból brzucha, nudności),
• objawy anemii (osłabienie, bladość, duszność),
• bóle mięśni lub ich osłabienie,
• niewyjaśnione pogorszenie stanu zdrowia,
• podejrzenie choroby nowotworowej.